Sivrigözler (Züller)
Sivrigözler, ya da bilinen diğer isimleriyle Züller, Eklopsi'nin en utangaç ve en kırılgan ırklarından biridir. Mor tüylerle kaplı küçük bedenleri, uzun kıvrımlı kuyrukları ve karanlıkta parlayan iri yeşil gözleri onlara hem sevimli hem de gizemli bir görünüm kazandırır. Sessizlik ve yalnızlık, yaşamlarının ayrılmaz parçalarıdır; çoğu zaman ağaçların yüksek dallarında, gözlerden uzak bir hayat sürdürmeyi tercih ederler.
Yaklaşık bin kişilik küçük bir nüfusa sahip olsalar da Sivrigözler yaşamlarını Eklopsi'nin dört bir yanına dağılmış halde sürdürür. Onları bir araya getiren tek şey, her dolunayda söyledikleri Pöl Fietz duasıdır. Sivrigözler yalnızca dolunay zamanları, içgüdüsel olarak küçük gruplar halinde bir araya gelir ve hep bir ağızdan, kutsal Pöl Fietz dualarını okurlar. O gecelerde gezegenin dört bir yanından gelen Züller gizemli vadilerde toplanır, bu kutsal ezgiyi söyler ve sonra yeniden yalnızlıklarına dönerler.
Eklopsi'nin en zararsız varlıkları olarak bilinirler. Kimseye zarar vermez, kimsenin huzurunu bozmazlar. Buna rağmen sessizliklerinin ardında taşıdıkları gizem ve ay ışığında yankılanan dualarıyla çevrelerine büyüleyici bir aura yayarlar. Çekingen tavırları, yalnızlığa olan düşkünlükleri ve mistik yaşam biçimleri onları Eklopsi'nin en esrarengiz türlerinden biri hâline getirir.
Gündelik yaşamlarında en büyük bağımlılıkları Mzika bitkisidir. Halüsinojen etkisiyle bilinen bu bitkiyi tüketerek içsel dünyalarına çekilir ve düşsel bir varoluş sürdürürler. Mzika, onlar için yalnızca bir keyif değil, adeta yaşamsal bir gerekliliktir. Bu yüzden göç yolları daima bu bitkinin yetiştiği bölgeleri takip eder; Mzika'nın bulunmadığı bir yerde yaşamak Sivrigözler için neredeyse imkânsızdır.